بعد از ماهها تلاش و رایزنی های فراوان متن نهایی (نسخه شماره ۴۰) منشور پیشنهادی برای جلب امضاء هموطنان و دعوت همگانی جهت برپایی شورای ملی برای انتخابات آزاد مجلس موسسان و بسیج عمومی و آغاز کارزار فراگیر و سازمان یافته جهت شکستن مقاومت نظام در برابر رسیدن به حاکمیت مردم بر مردم، منتشر شد. این فراخوان دو صفحه ای که در سایت موقت فراخوان ملی منتشر شده است از منظر تئوری و کاربرد عملی حائز نکاتی مهمی است که مستلزم فراگشائی و کالبد شکافی می باشد، که در این نوشتار موجز بطور مختصر به آنها خواهم پرداخت. قبل از پرداختن به نکات مطروحه و باورهای اصولی درج شده در فراخوان پیشنهادی، لازم است تاکید کنم که خوشبختانه مراعات پروسه کثرتگرایی و شمولیت عمومی از یکسو و شفافیت در عملکرد و رایزنی با شخصیت ها و جریانات متعدد سیاسی از سوی دیگر، دو خصوصیت مثبت و بارز روند کار پیشنهاد دهندگان این فراخوان تا به امروز بوده است. اگرچه این فراخوان نیز مانند هر فراخوان و یا منشور پیشنهادی دیگری به احتمال زیاد مورد پرسش و استفسار مشروع هموطنان و احتما لاً مورد استنطاق تخریبی سربازان گمنام امام زمان تحت عناوین و پوشش های مختلف قرار خواهد گرفت. با توجه به حبس و سرکوب فعالان سیاسی درونمرزی و بحران شدید اقتصادی و مالی در درون کشور و همچنین خطر حمله محتمل خانمانسوز نظامی بر علیه کشور و پیامدهای ویرانگر آن، بنده در مورد ضرورت "اظهر من الشمس"، مبرم وتاریخی انسجام اپوزیسیون و تشکیل نوعی ائتلاف در قالب یک شورا و یا کنگره ملی فراگیر جهت تاثیرگزاری بر روند اوضاع در راستای منافع ملی، قلم فرسائی نخواهم کرد. زیرا سرمه کشیدن بر چشم های بی بصیرت را عملی بی فرجام می پندارم. امضاء کنندگان فراخوان ۱۶ اصل یا مخرج مشترک را برای همکاری در راستای تشکیل شورای ملی و انتخابات آزاد برای مجلس موسسان پیشنهاد می کنند. اینجانب بطور اختصار به ۱۰پرسش ممکن و رفع ابهامات محتمل خواهم پرداخت:
